Moodswings

Et voilà, we zijn weer in the running. Clomid van dag 5 tot en met dag 9, eerste follikelmeting met bloedname gehad op dag 10, en vandaag, dag 11, opnieuw. Nu is het even wachten, als ik telefoon krijg vanavond, dan wil dit zeggen dat mijn lichaam zich al spontaan aan het klaarmaken is voor een eisprong, en dan gebeurt de inseminatie morgen al. Zoniet, dan is het voor zondag. Maar in beide gevallen mag ik vandaag opnieuw een pregnylspuit (laten) zetten.

De clomid is opnieuw zonder problemen verlopen, hoewel... Ik dacht er geen last van te hebben, maar toen ik op een avond in de zetel zat, gezellig ingeduffeld, kreeg ik het plots veel te warm en had ik zin om alles uit te spelen. De rest van de avond heb ik in een lichte pyjama doorgebracht, terwijl het maar 18°C was in de living. En toen herinnerde ik mij dat dit niet de eerste keer was. Dus misschien heb ik toch wel wat warmte-opwellingen door de clomid ;)
Wel ben ik deze keer wat nonchalanter (om het zacht uit te drukken) omgegaan met het tijdstip van inname. Maar blijkbaar heeft dit toch geen ongunstig effect gehad!

Bij de eerste follikelmeting was de dokter zeer enthousiast: een goed opgegroeid baarmoederslijmvlies voor dag 10, en een follikel van 21mm. Vandaag bleken het dan toch 2 follikels te zijn (ik dacht al dat ik gisteren nog een zwart belletje had gezien, en de dikte van het baarmoederslijmvlies was 7.8mm. Toen ik vroeg naar de resultaten van de bloedname van gisteren, dan zij hij: die was goed, heel goed zelfs. Wat hij daarmee bedoelt, dat weet ik nog steeds niet.

Stiekem hoop ik op een telefoontje vanavond. Inseminatie morgen zou mij net iets beter uitkomen, maar zondag lukt natuurlijk ook wel. Vandaag heb ik ook enorme moodswings: het ene moment voel ik mij ok, of zelfs goed, en daarna komt precies weer een grote grijze wolk voorbij. Ok, op het werk is het heel druk geweest, en ik heb niet zoveel geslapen, maar toch, dit is niet van mijn gewoonte. Daarbij komt dat ik al van voor de eerste inseminatie niet heb geloofd in het slagen van poging 2. Waarom? Ik weet het niet, gewoon een voorgevoel. Ik heb precies meer vertrouwen in poging 3, maar 2 is natuurlijk een noodzakelijk kwaad.

Dus nu nog even afwachten tot vanavond, flink een pregnylspuit zetten (deze keer probeer ik het zelf, denk ik), en één ding staat zo goed als vast: na het weekend zit ik weer midden in die vervelende wachtweken ;)