Zwanger!

Gisteren was een zenuwslopende dag. Ik had 's morgens nog een zwangerschapstest gedaan, net voor ik vertrok naar Aalter voor mijn bloedname. En ook deze test was positief, maar het was moeilijk te vergelijken met de vorige, omdat die al opgedroogd was en dus een andere kleur had.
Toen ik vroeg aan dr Decleer of die positieve zwangerschap nog van de pregnyl was, dan zei hij eerst van niet, dat na 5 dagen de pregnyl uit je lichaam is. Maar toen ik zei dat op de bijsluiter staat dat je 10 dagen moet wachten met testen, dan begon hij wat terug te komen op zijn woorden, dat er inderdaad vrouwen bestaan die de pregnyl wat trager afbreken, en dat het inderdaad wel kan, maar met de bloedname zullen we meer weten. Een lage hcg en progesterone, dan komt het wsl door de pregnyl, een hoge hcg en progesterone, dan ben ik zwanger. Ik was dus niet wijzer geworden, alleen nog wat angstiger.
De dag verliep verder wel goed, het was nogal druk op het werk, en er was voldoende afleiding aangezien de vakantie net voorbij is. Maar 's avonds was zenuwslopend. Dr Decleer belt normaal tussen 17u en 18u, en aangezien ik niet overal in huis bereik heb, heb ik mijn gsm in de keuken gelegd en ben ik zelf in de living gebleven, een poging aan het doen om me bezig te houden (met de webmodule borstvoeding van K&G ;) ). Vanaf 17u15 ben ik elke 5min gaan checken of ik wel nog bereik had, en dat heeft geduurd tot enkele minuten voor 19u. Die man is echt wel een kei in het laten wachten, maar het is hem vergeven, want hij bracht positief nieuws!! Ik mocht een champagnefles openen. Ik antwoordde droogjes dat dat toch niet zo'n goed idee is, maar toen zei hij dat ik die fles zeker mocht openen, maar niet opdrinken. Ik heb het dus maar gelaten voor wat het is, en het nieuws doorgebeld naar mijn ouders, zus, grootmoeder, een goede vriend en een goede vriendin. Voorlopig volstaat dit, maar ik denk dat ik het niet lang zal kunnen verzwijgen... hoewel ik weet dat het nu echt nog wel heel pril is (4w) en dat er toch nog vanalles kan mislopen.

Ik ben gisteren dan toch nog maar wat gaan sporten, kwestie van de spanning wat van me af te zetten. En toen begon ik te denken dat die procedure toch maar iets raars is: Je maakt je eerste afspraak omdat je een kinderwens hebt, maar die alleen niet kunt vervullen. Dus het krijgen van een baby staat centraal. Maar eenmaal je start, ben je helemaal niet meer gefocust op die baby, maar wel op een goede follikelmeting, een vlotte inseminatie en een positieve zwangerschapstest. En eenmaal dat laatste er is, dan is de schrik dat het misloopt nog zo groot, dat dat kindje zo onrealistisch lijkt, en je dus gefocust bent op de volgende echo (op 6w), en dan op die erna.... Ik kan dus maar moeilijk vatten dat over een dikke 8 maand ik mama zal worden. Maar toch: ik word mama :)

Gisteren passeerde ik een klein katje dat miauwde, en normaal gezien zou ik er op af stappen en het voorzichtig beginnen aaien, maar deze keer heb ik maar wijselijk mijn handen in mijn zakken gehouden. Ook ligt er in de diepvries heerlijke gerookte zalm te wachten. Ik kocht ze de dag voor inseminatie, en besefte toen dat ik dat de komende 2 weken niet mocht eten. Dit is ondertussen verlengt tot de komende 8 maanden... mss moet ik het toch maar weggeven. Ook zullen mijn kleuterconsultjes iets miner spontaan verlopen als vorig jaar, vrees ik. Tenzij ik CMV-positief ben, maar ik denk het niet.
Jaja, er zal veel veranderen. Maar ik heb er zo'n zin in. En ik zou al zo graag een crèche regelen, en spulletjes zoeken, en kleertjes en doekje maken, maar ik wacht liever tot na de 1ste echo over 2 weken. Want dan weet ik of het geen extrauteriene is, en of het eentje of twee is. Spannend!!
En ondertussen, blijf ik gewoon sporten. Blijkbaar is dat gezond ;) En ik heb mij de dag na inseminatie ingeschreven voor de Gent Urban Trail, dus tot eind maart moet ik zeker in goede conditie blijven. En erna liefst ook! Ik heb mij ook voorgenomen om opnieuw viool te spelen, ook als ik niet zwanger zou zijn, maar nu is de druk toch wat groter, want ik zou graag willen dat mijn kindje muzikaal opgroeit. Ik weet dus wat te doen de komende weken (eerst veel oefenen, zodat het niet meer vals klinkt tegen dat die foetus echt kan horen). Ik duim nu superhard dat de komende periode probleemloos mag verlopen, zodat ik ook echt kan genieten van deze droom!