zondag 26 april 2015

Uitgerekende datum

Hier een overzichtje met de uitgerekende data:

- 30 oktober 2015 - Dr. Houben - op basis van 1ste termijnecho
- 1 november 2015 - ikzelf - op basis van dag van inseminatie
- 2 november 2015 - Dr. Decleer - omdat op die dag zijn dochter is geboren
- 3 november 2015 - internet - op basis van mijn leeftijd, eerste zwangerschap, mijn gewicht etc.

1ste termijn echo

Voorbije week had ik mijn eerste termijn echo. En amai, wat een verschil met mijn 2 voorbije echo's. Die waren op 2 minuten voorbij: even kijken of de kleine pruts groeit, even kijken of er harttoontjes zijn, en dat was het. Nu heb ik waarschijnlijk wel 10 minuten op die onderzoekstafel gelegen. Eerst werd alles opgemeten: kruin-stuitlengte 6.1cm, buikomtrek, hoofdomtrek, lengte van bovenbeen... Op basis hiervan werd de uitgerekende datum verschoven naar 30 oktober, en zou kleine pruts al zo'n 55gram wegen.
Daarna werd nog gezien dat er geen hernia of schizis of hernia aanwezig is, dat het hartje klopt, dat kleine pruts slikt en een goed functionerend maagje heeft, dat de niertjes werken want de blaas was goed gevuld, dat de hersentjes normaal ontwikkelen, en ook de nekplooimeting was normaal (1.1mm).
Gelukkig lag mijn kleintje heel stil bij al deze metingen! Maar daarna wilde mijn gynaecologe ook nog wat 3D-beeldjes tonen, en dat vond ie blijkbaar een pak minder leuk. Enerzijds voor mij een geruststelling dat het ook goed kan bewegen, maar ik vond het toch wel wat zielig. Mijn gynaecologe daarentegen had hier geen problemen mee: kijk, hij of zij zwaait naar ons, oh en nu verstopt het zich en zegt "laat mij met rust", oh, en ziet het stampen, het probeert zelfs te staan...
Pff, niet helemaal mijn ding. Eigenlijk wilde ik een zo min mogelijke medische opvolging, maar zij was zo enthousiast dat ik het niet durfde zeggen, en dat ik over 4 weken een nieuwe afspraak heb. Nu is het alleen nog even afwachten voor de resultaten van de Tripple Test.



Van mijn gynaecologe kreeg ik ook de paarse doos, met daarin een hoop kortingbons en informatiefoldertjes, maar ook een fopspeen, eerste zuigflesje, zwitsal badylotion, ecover, poepzalf... Mijn mama moest toch even lachen, want ik ben toch niet zo overtuigd van al die zaken. Ik zou graag zo lang mogelijk exclusief borstvoeding geven, dus de eerste weken geen zuigflesjes of fopspenen, en zwitsal zit heel wat parfum dat voor allergieën kan zorgen, en poepzalf is de eerste weken echt niet nodig! Maar wie weet kan ik dat alles nadien wel nog gebruiken.

Verder was de week toch wel zwaar: minder rust, en drukte op het werk, zorgden er voor dat ik halverwege de week toch wel de vermoeidheid goed begon te voelen. Ook blijft de hoofdpijn zo goed als alle dagen aanwezig, en heb ik de voorbije dagen ook veel last van misselijkheid (maar ik denk dat dit is van de zwangerschapsvitaminen die ik op advies van mijn gynaecologe moest nemen).

Over 2 weken ben ik uitgenodigd voor een trouwfeest, dus ik dacht om even in mijn kast te duiken om te zien welke kleedjes mij nog passen... helaas! Eén van mijn zelfgemaakte kleedjes met open rug zou nog net gaan, en ook een kort kleedje dat ik liever met een legging draag (maar de gewone leggings spannen nu te veel op mijn buik), en daarbij stopt het. Dus gisteren toch maar even gaan winkelen, eerst naar een zwangerschaps-outlet winkeltje, waar ik een legging, kleedje en tuniek kocht. Daarna toch nog even naar Desigual, en ook daar kocht ik nog 2 kleedjes. Ik denk dat ik nu wel de rest van de zomer zal kunnen overbruggen ;)


zondag 19 april 2015

Vakantie! (2)

Nog vlug even een verslagje van mijn 11-weken-week, terwijl ik vandaag eigenlijk al 12 weken ver ben! De mijlpaal waar ik zo naar uitkeek...

Voorbije week was druk, leuk, spannend, warm en lastig. En dan vergeet ik waarschijnlijk nog heel wat. Heb ik eigenlijk al gezegd dat de paasvakantie een topper was op vlak van zon en mooi weer. Amai, die vitamientjes van de voorbije 2 weken had ik echt wel nodig, en ik denk veel mensen met mij. Maar aan alle mooie liedjes komt een eind, het mooie weer blijft wel nog even duren, maar de vakantie is straks alweer voorbij. Ik kijk er naar uit mijn collega's terug te zien, maar heb wat schrik dat het werkritme mij binnen de kortste keren weer zal vellen! Ik heb de voorbije 2 weken echt veel gerust, en veel geslapen, en het was nodig, maar ik vrees dat dit vanaf morgen niet meer mogelijk zal zijn. Nu, we zullen er het beste van maken.

Voorbije week in het kort:
- overleg met mijn promotor voor mijn eindwerk (over borstvoeding!) was top. Ik zie het nu volledig zitten!
- hele fijne namiddag doorgebracht met een jeugdvriendin en haar 1 jaar oude zoontje.
- afspraak bij een prof. van het centrum voor menselijke erfelijkheid (wordt vervolgd).
- gezellige brunch met mama, papa en zus.
- zwangerschapskwaaltjes beginnen precies door te komen... nu pas. Sommige dagen misselijk, regelmatig erge hoofdpijn, de constipatie blijft maar doorgaan. Maar ook één van de voordelen van zwanger zijn: mijn huid krijgt al een mooi bruin kleurtje, terwijl ik vroeger enkel de tinten wit en rood kende :)
- mijn eerste cadeau'tje mocht ik in ontvangst nemen, van een veel te lieve buurvrouw van mijn ouders.

- katje 3 dagen op pension, en ik voelde mij toch wat verloren in huis. Maar morgen komt hij al terug!
- fitness-abonnement verlengd, kwestie van mijn conditie toch wat op peil te houden.
- eergisteren eindelijk opnieuw harttoontjes gehoord met mijn doptone. Ik heb deze keer echt wel heel hard moeten zoeken, maar uiteindelijk bleek dat ik veel te laag zocht en dat die kleine echt wel al een eind boven mijn schaambeen uit steekt! Vandaag heb ik nog even gecontroleerd, en nu moest ik zelfs niet meer zoeken: de toontjes waren al hoorbaar van zodra ik het apparaatje aanschakelde. Heerlijk!

En als kers op de taart: een super gezellige namiddag aan zee (+brunch) met 6 dames die, net als ik, er bewust voor kiezen om alleenstaande mama te worden. Tot vanmorgen waren dit 6 onbekenden die ik enkel kende van reacties op een forum, en vandaag kregen die allemaal een gezicht. En waw, wat een fijne ervaring. Op het forum leken het al zeer lieve dames, en in het echt werd dit alleen maar bevestigd! Zeer open, warm, authentiek, empathisch... elk met hun eigen verhaal en hun eigen rugzak (die vaak veel zwaarder weegt dan de mijne). Ik kan alleen maar zeggen dat ik keihard heb genoten!

Komende week: mijn eerste termijnecho! Dat hoop ik toch. Ik heb alleszins mijn eerste afspraak met mijn eigen gynaecoloog, en ik kijk er heel erg naar uit :)

zaterdag 11 april 2015

Vakantie!

De 10 weken lopen op zijn einde, morgen ben ik al 11 weken ver! En het was een leuke week. Eindelijk wat vakantie, eindelijk eens de rust nemen waar mijn lichaam zo naar vroeg.

Deze week probeerde ik nog eens de harttoontjes te vinden met mijn doptone, maar ze waren onvindbaar. Nu weet ik dat het nog heel vroeg is, en dat ik de vorige keer waarschijnlijk heel veel geluk heb gehad, maar ergens maakt het me toch ook wel wat ongerust. Misschien probeer ik het nog wel eens volgende week, en anders is het afwachten tot mijn eerste termijnecho op 12 weken.

Dinsdag ben ik thuis bij mijn ouders babykleertjes gaan kiezen. Mijn mama had nog heel wat kleertjes gespaard van toen wij nog klein waren: hemdjes, pyjama'tjes,  jurkjes, jasjes, lakentjes en moltons... Ik heb toch heel wat zaken apart gelegd om mee te nemen, hoewel ik niet overtuigd ben dat ik ze ook zal gebruiken, maar wat reservekleertjes kunnen nooit geen kwaad, hé!

Sinds deze week heb ik ook enorme last van constipatie! Ik eet nochtans tonnen fruit (4-5 stuks op een dag), ik drink heel veel (minstens 1.5L per dag) en ik probeer zoveel mogelijk te bewegen, door alles wat mogelijk is te voet te doen. Deze week, en volgende week, kan ik wel mijn lessen core, synergy en spinning niet volgen, omdat ik andere dingen heb gepland, maar ik dacht dat wandelen ook wel zou volstaan. De constipatie is zo erg, dat mijn buik op enkele dagen tijd enorm in omvang is toegenomen. Tot voor kort had ik enkel 's avonds een buikje, nu is hij ook overdag prominent aanwezig. En ook mijn gewicht neemt spectaculair toe. Voor ik zwanger was, woog ik 56.3kg. Vorige week nog 56.7kg. Gisteren was het 57kg en vandaag zelfs 57.9kg. Volgens mij een beetje te veel van het goede! Ok, ik heb 2 bourgondische dagen achter de rug, maar als dit de prijs is die ik ervoor moet betalen...
Ik heb gisterenavond dan maar een movicol genomen, en misschien doe ik dat vanavond en de volgende dagen ook nog maar. Volgens Cybele kan het geen kwaad, en als mijn darmen zo weer op hun plooi kunnen komen, dan is dat maar een kleine moeite. Ook plan ik om de komende week toch maar weer wat meer te bewegen (lopen, zwemmen), maar de motivatie vinden om het ook echt te doen, dat wordt een andere zaak.

Volgende week wordt waarschijnlijk een variatie op hetzelfde thema: veel rusten, enkele noodzakelijke afspraken, enkele gezellige afspraakjes met vrienden, een klein beetje werken, toch ook wel eens beginnen voorbereiden voor m'n examens, veel rusten (of heb ik dat al gezegd?)... En aftellen tot die volgende echo!!

zaterdag 4 april 2015

Wat een week!

Week 9 loopt op zijn eind, op naar week 10. En wat een week was dit! Ik ben toch enorm blij dat die achter de rug is, en er 2 weken vakantie zitten aan tekomen.

Zondag heb ik meegedaan met de Gent Urban Trail. Het was toch even spannend, want aangezien ik voor de minste inspanning (traplopen, 1km fietsen...) al buiten adem ben, had ik niet verwacht het te halen. Maar toch... Bij elke drankpost even gewandeld, en van bij de start moest ik eigenlijk al plassen, waardoor ik op 9km toch maar even een plaspauze heb genomen. En ondanks deze kleine pauzes, plus de pauzes toen we aan een kruispunt kwamen en auto's en/of tram moesten doorlaten, heb ik de 10km in 1u07 gelopen. Een tevreden zwangere, dus ;)

Maandag had ik mijn afspraak met de arbeidsgeneesheer. Man, was dat een moeilijke arts. Ik was van plan mijn werk gewoon voort te doen, aangezien ik voor mijn activiteit als zelfstandige een even groot risico loop, en dat om financiële redenen nog niet kan stoppen. Maar neen, de arbeidsgeneesheer wilde me zelfs helemaal thuis zetten, te starten vanaf nu tot het einde van het bevallingsverlof. Na veel vijven en zessen heb ik toch kunnen bekomen dat ik enkel wordt vrijgesteld voor kleuters, maar de rest van het werk wel mag blijven voortdoen. Nu, ook dat zorgt voor heel wat problemen, gezien we nu bijna alleen nog kleuters zien. Dinsdag dus samengezeten met de directie, en mogelijke opties bekeken. 20% arbeidsongeschikt verklaard worden (maar dan zal ik niet langer als zelfstandige mogen werken, en zal mijn bevallingsverlof 5 weken vroeger moeten starten, dus geen optie), een wissel doen met een ander CLB, consulten door verpleegkundigen alleen laten doorgaan, de agenda helemaal overhoop gooien... We zijn er nog niet uit!

Dinsdag had ik ook mijn 2e echo, en tevens de laatste bij dr. Decleer. Alles was nog steeds goed: hartje klopt, ukje groeit zoals het moet (al weet ik nu niet hoe groot het is, gezien ik net zie dat ik een echo van een andere dame heb meegekregen). Normaal zou kleine pruts ook al moeten bewegen, maar de echo ging zo snel, dat ik dat niet heb gezien. Nu, ik probeer me zo weinig mogelijk zorgen te maken, en over 3 weken mag ik opnieuw op controle bij mijn eigen gynaecoloog. Eerlijk waar, ik kijk er naar uit, hoewel ik geen slecht woord zal zeggen over dr. Decleer, want hem ben ik eeuwig dankbaar.

Gezien de grote chaos na mijn bezoek aan de arbeidsgeneesheer, heb ik maar aan alle collega's (of toch de meeste) verteld dat ik zwanger ben. Een deel wist het al, een deel merkte het dinsdag bij mijn overleg met de directie, en de anderen heb ik dan maar zelf ingelicht. De reacties waren allemaal positief!

Vandaag zal ik mij nog eens aan een dansje wagen. En als de gelegenheid zich voordoet, zal ik terwijl ook mijn vrienden die daar zullen zijn op de hoogte brengen. Van hen ben ik zeker dat ze het leuk nieuws zullen vinden, maar ik vind het toch nog wel spannend!

De 2 komende weken worden iets rustiger, gelukkig maar. Eindelijk wat vakantie, tijd om alle achterstallig werk in te halen, om wat te rusten en te recupereren van die drukke weken... en om te genieten!