Trilplaat

Wachtweek 1 zit er bijna op, nog eentje te gaan :)
En het gaat toch iets gemakkelijker als de vorige keer. Elke dag denk ik wel nog eens: pfff, nog maar x dagen na inseminatie, en het lijkt precies al zo lang geleden. Maar het is draaglijk!

Ik merk dat ik er minder mee bezig ben dan de vorige keer. Toen zocht ik alle dagen op wat er nu zou gebeuren in mijn lichaam, wanneer de uitgerekende datum zou zijn, hoe het zit met kindergeld en nog veel meer. Nu "vergeet" ik soms al eens waarom ik nu precies die utrogestan moet opsteken. En neen, aangenaam zal dat nooit worden. Maar net als bij de clomid durf ik al eens wat nonchalanter zijn. Terwijl ik vroeger niet meer dan 10min afweek van mijn 8-urenschema (7u-15u-23u), was het deze ochtend bijvoorbeeld al eens meer dan een uur later, omdat ik het piepje van mijn gsm niet had gehoord in mijn slaap. Maar, ik houd me mooi aan 3 per dag, en meer dan een uur verschil is er meestal toch niet tussen, hoor. Dus zo veel kwaad zal het dan ook niet kunnen.

Verder let ik wel nog goed op. Mijn zacht gekookte eitje op zondag worden nu hardgekookte eitjes, een chocomousse sla ik beleefd af, terwijl ik er echt wel zin in heb, ik probeer zo veel mogelijk gezond te eten, met alle dagen voldoende groenten en fruit, mijn sport doe ik gewoon verder, en deze week ben ik ook begonnen met het trainen voor de Gent Urban Trail.

Wel heb ik mijn fitness-instructeur moeten vertellen van mijn plannen, hoewel ik dit eigenlijk niet van plan was. 2x in de week volg ik een groepsles om de core te verstevigen, en soms wordt daarbij gebruik gemaakt van een trilplaat. En laat dit nu, samen met een sauna of heet bad, net hetgeen zijn wat je best kunt vermijden als je alle kansen op innesteling optimaal wilt benutten. Dus ik zou mijn lesgever gewoon zeggen dat ik om medische redenen even die oefeningen niet mag meedoen, als hij er om zou vragen. Maar zijn manier van vragen was zo lief, dat ik toch maar geplooid ben. En zo breidt het groepje van mensen die op de hoogte zijn van mijn plannen, langzaam maar zeker uit.

Laten we nu maar hopen dat het deze keer raak is, hé! Hoewel ik niet te veel durf te hopen. Tot op vandaag nog geen innestelingsbloeding gehad, en ik weet dat dit niet altijd gebeurt, maar dit zou nu echt het enige zijn waardoor ik toch maar een beetje hoop zou hebben in deze poging. Wel ben ik van plan om de dag voor bloedname zelf een zwangerschapstest te doen. Vorige keer was het wachten op het telefoontje van de gynaecoloog zo stresserend, dat ik dit niet nog eens wil meemaken!

En intussen doen we braafjes verder: utrogestan, foliumzuur, pregnyl...