D-day

Vandaag was het dan zo ver, mijn eerste afspraak in Jan Palfijn. Zoals ik al had gezegd, had ik mijn mama meegevraagd. Na snel nog even plasma geven, kwamen we veel te vroeg aan in het ziekenhuis. Eerst inschrijven en betalen, en dan naar het 8ste... waar er niemand was in het secretariaat, een deur openstond van een onderzoeksruimte en een bordje IVF-centrum. Hier moest ik niet zijn, ik moest op consultatie bij dr. Decleer, dus terug naar beneden, en een andere lift naar het 8ste genomen. Blijkbaar zaten we daar bij de directie en personeelsdienst. Dan toch maar even vragen aan een niet zo sympathieke dame van onthaal, en bleek dat we toch naar het IVF-centrum moesten. Dus terug naar daar, ondertussen toch wel in optimale stemming, want zo'n fratsen kom ik nu echt wel heel vaak tegen.

We zaten nog maar enkele minuutjes in de wachtzaal, 45min voordat ik mijn afspraak had, en plots was het al mijn beurt! Fijn! Het consult verliep, om het zachtjes uit te drukken, snel. Kort woordje over de wetgeving, dat ik papiertjes moest tekenen en kon starten wanneer ik wilde. Ondertussen was het voorschriftje voor clomid al geschreven, korte uitleg en dat was het. Ik heb nog snel enkele vragen kunnen stellen, maar ik denk dat we op 5min alweer buiten waren. De vriendelijke dame van het secretariaat nam gelukkig wat meer tijd om de te ondertekenen documenten te overlopen, en dat was het! Ik mag dus starten, wanneer ik maar wil :)

Nadien nog even een soepje gaan eten in de soepbar (mmmmm...) en nog veeeel gebabbeld met de mama. Soms eens zo'n onderonsje kan toch leuk zijn! Ik ben dan ook heel blij dat ik over zo veel dingen met haar kan praten. Op de vrijdagmarkt werden we aangesproken door een reporter. Ze wilde graag weten wat de wensen waren van voorbijgangers voor 2015. Omdat het met naam en foto in de krant zou komen, heb ik geweigerd, maar zowel mama als ik hadden dezelfde wens. Rara ;)

Mag dat?

In mijn hoofd is alles al geregeld. Ik weet al welke bevalling ik wil, dat ik borstvoeding wil geven en hoe ik mijn kansen om dit te doen slagen kan verhogen, ik zou graag wasbare luiers gebruiken en weet waar ik hierover extra info kan vinden, ik weet welke dagmoeders/crèches er in de buurt zijn, welke kamer ik tot babykamer wil inrichten (en welk gordijntje ik er wil hangen ^^), ik heb zelfs al enkele jaren een jongensnaam die niet weg te slaan is uit mijn hoofd...

Mama heeft deze zomer alle babykleertjes die ze nog had, gewassen en gestreken. Ondertussen liggen ze gestapeld in mijn (vroegere) kamer, ik moet enkel nog uitkiezen! En die mooie retro kinderwagen staat ook al jaren te wachten tot ze weer dienst kan doen.

Vorige week ben ik een menstruatiecup gaan kopen, want eens moet ik stoppen met de pil, maar naar die "rode vlag"-dagen kijk ik zeker niet uit. Maar misschien heb ik nu wel de oplossing gevonden ;)

Stiekem is mijn hoofd al heel erg klaar. Nu nog wachten op de goedkeuring van de fertiliteitsarts... en dat is over 3 dagen. Wat kijk ik er naar uit! Mijn lijstje met vragen is al klaar, al denk ik heel wat antwoorden al te kennen. Het enige wat me zorgen baart is: hoe kan ik die inseminaties combineren met mijn werk/studies. De enige optie is inseminaties in het weekend of tijdens de schoolvakanties, nu maar hopen dat mijn cyclus hier wat rekening mee houdt!

Deze week mag ik ook op kraambezoek (de zelfgemaakte cadeau'tjes zijn gelukkig al enkele weken klaar). Goede vrienden zijn vandaag mama en papa geworden. Ze hebben er lang op moeten wachten, en ik ben er zeker van dat ze een coole papa en lieve mama zullen zijn. Eindelijk kunnen ze dit kleine prinsesje in hun armen nemen, en ik ben superblij voor hen, maar toch ook wel een klein beetje jaloers. Mag dat?

Ik pas in het plaatje!

Ik las vandaag een artikeltje op internet, over "bewust alleenstaande moeders". Twee vrouwen die getuigen, en ervoor een kort tekstje over de bam'ers van vandaag met commentaar door een psychologe van het fertiliteitscentrum UZ Gent. En het leuke is... ik pas in het plaatje :) Kort door de bocht gesteld: een vrouw die de ware niet heeft gevonden en niet langer wil wachten, die een opleiding heeft genoten, een job heeft en zichzelf heeft ontplooid, die al over veel heeft nagedacht. En BAM-vrouwen lijken uit te blinken in organisatietalent.

Dat laatste durf ik wel eens in twijfel trekken, hoewel... Vaak ben ik nogal chaotisch, zowel in huis als in mijn hoofd. Maar naar de buitenwereld toe kom ik vaak over als berekend, doordacht, georganiseerd. En het is ook wel een feit, als ik iets wil doen, dan wil ik het ineens ook goed doen. Gaat het nu om een naai- of breiprojectje, een feestje bij mij thuis, of ervoor kiezen om single mama te worden, alles wordt tot in de puntjes voorbereid (met de nodige chaos in mijn hoofd).

Vandaag was weer eens zo'n luie dag zonder plannen: wat uitslapen, gaan sporten, eten maken, nog wat nagenieten van een koffie, en dan? Dan maar de eerste de beste vraag die in mij opkomt beginnen opzoeken op internet. Over voeding, gezondheid, naaiprojectjes, huis-tuin-en-keukenmiddeltjes, borstvoeding, herbruikbare luiers, wat kan en wat kan niet tijdens zwangerschap, kinderopvang in de buurt. Soms denk ik dat ik te obsessief bezig ben met zwanger worden en kinderen opvoeden. Maar het artikeltje op internet stelde me gerust: ik ben niet alleen!