Ik zit nu dus midden in Plan A. Weet je nog wel: genieten, tot de volgende cyclus. En eerlijk, het feit dat ik hier weer even mijn zegje kom doen, spreekt voor zich. Af en toe mislukt Plan A toch wel heel hard. Zoals bijvoorbeeld vandaag. Als het even wat rustiger is, als ik even mijn gedachten de vrije loop kan laten gaan... dan komt Project X opnieuw op de proppen. Want ik heb nog steeds geen meisjesnaam, en welke kinderwagen zou goed zijn, en hebben ze eigenlijk wel mooie wiegjes op 2de hands sites, en zou het dragen van een mineraal de vruchtbaarheid kunnen verhogen (antwoord: maansteen blijkt de vruchtbaarheid te verhogen), en...
En heel stiekem, was er deze week een mini-stemmetje, als het ware het duiveltje op je schouder, die zich afvroeg: zou het toch niet kunnen dat je zwanger bent? Want die maandstonden, die waren toch wel zeer atypisch (slechts 5 dagen, zonder menstruatiepijn, zonder misselijkheid etc). En de ganse week had ik, bij druk op de onderbuik, een vreemd gevoel, alsof er te veel lucht in de darmen zit. Dus, hoewel ik weet dat een bloedproef sluitend is, en hoewel ik besef dat mijn maandstonden geen innestelingsbloeding kan zijn, toch bleef dat kleine vlammetje van hoop nog wat nabranden. Tot gisteren. Want gisteren had ik overduidelijk mijn eisprong: wat meer witverlies, zelfs met een heel klein beetje bloed, een korte zeurende pijn in de linker fossa, en het verdwijnen van dat opgeblazen gevoel in de onderbuik. Fijn om te weten dat mijn lichaam dit zo duidelijk met mij kan communiceren, en goed om te weten dat mijn cyclus opnieuw afstevent naar een perfecte 28dagen-cyclus. Maar toch ook wel een beetje jammer, want ik had gehoopt dat mijn cyclus wat zou verlengen, zodat inseminatie misschien toch nog eens in het weekend mogelijk zou zijn. Maar de kans is nu toch klein.
Als ik deze cyclus toch had geprobeerd, dan zou volgens mijn berekeningen de inseminatie donderdag zijn gebeurd (iets vroeger dan je echte eisprong, omdat ze met inseminatie niet te laat willen zijn, en dus je eisprong kunstmatig met Pregnyl iets vroeger opwekken). Ik heb deze cyclus toch maar laten passeren, omdat er donderdag een ganse dag onderzoeken stonden gepland, en ik dus onmogelijk even naar Gent zou kunnen rijden. Tot het donderdag was, en bleek dat ik om 11u30 al klaar was, en de rest van de tijd gewoon nog wat administratie kon doen. Had ik dit op voorhand geweten, dan had ik geen pauze-cyclus moeten inlassen, en zat ik nu alweer in de wachtweken. Jammer van deze gemiste kans! En als mijn cyclus nu echt 28 dagen zal zijn, dan zal ook mijn volgende poging in het water vallen... Maar misschien zal Plan A dan wel wat beter lukken ;)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten