Ik ben de moed precies een beetje aan het verliezen... Hoewel ik doodgraag zou willen dat deze poging direct een succes is, kan ik mezelf niet overtuigen om er nog in te geloven. Toen ik daarjuist in de winkel stond, had ik plots het gevoel alsof mijn maandstonden doorkwamen, wat gelukkig niet zo bleek te zijn, maar ik heb toch maar wat beschermmateriaal in mijn jaszakken gestoken. Maar verder voel ik helemaal niks. Niks dat kan wijzen op het doorbreken van mijn maandstonden, maar ook niks dat kan wijzen op een zwangerschap. Ik weet ook wel dat dat niet hoeft, maar toch!
Even dacht ik om toch maar een zwangerschapstest te doen, maar door die vervloekte pregnylspuiten zou dit niet verstandig zijn. Mijn laatste spuit (5000IE/L) kreeg ik op kerstavond, en aangezien de halfwaardetijd 36u is, wil dat zeggen dat mijn HCG-waarde nu nog steeds verhoogd is door die pregnyl. (Volgens mijn berekening zou die na 6 dagen nog 62.5IE/L zijn, terwijl een zwangerschapstest positief tekent vanaf 20-25IE/L). Ik heb dan ook schrik dat als ik woensdag een bloedname ga hebben, dat de HCG nog steeds vals verhoogd zal zijn, met hoop en daarna een teleurstelling tot gevolg.
Mja, die wachtweken zijn psychologisch toch wel heel zwaar! Hoewel ik de 2e week alleszins al beter ben doorgekomen dan de eerste, maar ik denk dat de feesten er ook wel iets mee te maken hebben. Alleen was het wat lastig op gebied van eten en drinken: geen alcohol, geen rauwe eieren, geen rauw vlees of gerookte zalm, ... En dat terwijl ik zelfs nog niet zeker weet of ik überhaupt zwanger zal zijn.
Binnenkort hopelijk meer nieuws :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten