De 18de week is ondertussen voorbijgevlogen. Full time werken, en nog eens moeten studeren voor de examens in juni, zorgen ervoor dat ik maar weinig tijd heb om bij alles stil te staan.
Eind vorige week had ik mijn ukje als eens voorzichtig voelen schoppen. Het voelde eerder als de passage van een grote luchtbel door mijn darmen, met daarna nog 2 kleine schokjes. Maar omdat ik ondertussen weet dat er op die plaats geen darmen meer liggen, had ik toch het sterke vermoeden dat mijn kleintje even dag wilde zeggen.
Voorbije week heb ik hem/haar nog enkele keren gevoeld. Niet elke dag, en meestal 's avonds al ik in bed lig. Soms hevige schopjes, soms eens heel subtiel.
Wel leuk, beseffen dat er leven zit in die alsmaar groeiende buik. Wat kijk ik uit naar de zomervakantie. Dan heb ik eindelijk eens tijd om alles goed te beseffen, en te genieten van alle veranderingen! Maar tot dan, zo af en toe eens een schopje, maakt me toch wel instant gelukkig :)
Oh, wat leuk! :-)
BeantwoordenVerwijderen