- Wil ik graag alleen voor een kindje gaan, of wacht ik nog even tot ik misschien mijn droomprins nog tegenkomen.
- Wanneer beslis ik dan om er toch alleen voor te gaan en een eerste gesprek te plannen.
- Welk ziekenhuis / welke arts?
- Opnieuw: wanneer beslis ik dan om te starten met inseminatie?
- Bij een negatief resultaat: volgende cyclus direct verder gaan, of even een pauze inlassen?
- Bij een positief resultaat:
- Zo snel mogelijk: naar welke opvang wil ik mijn kindje sturen?
- Hoe zie ik de verdeling werk / gezin?
- Wat zijn nu prioriteiten om mijn huis kind-proof te maken?
- Wil ik het geslacht weten op voorhand?
- Welke naam kies ik?
- Borstvoeding of flesvoeding? En wat als ik terug begin te werken?
- ...
Wat sowieso al vaststaat, is dat het niet mijn ouders zullen zijn. Mijn zus en ik hebben elk 2 van onze grootouders als peter en meter, en hoewel die heel lief zijn, toch was ik altijd wat jaloers op de neefjes en nichtjes die naast hun grootouders nog een peter en meter hadden. Want als kleinkind, of je nu mete- of petekindje bent of niet, je wordt altijd wel verwend. Maar op die speciale momenten is het toch fijn om toch ook nog iemand jonger te hebben die er ook is voor jou: op verjaardagsfeestjes, communiefeesten, etc. Dus: peter en meter zullen jonger zijn dan de grootouders.
Mijn zus zou heel graag meter zijn, maar ik ben er nog niet uit of ik dat wel wil. Ik ben er van overtuigd, zij zal dat super goed doen! Maar mijn kindje zal al zo'n kleine familie hebben: 1 mama (zonder papa), 1 tante (zonder nonkel) en geen nichtjes of neven, 1 grootmoeder en 1 grootvader. En that's it. Terwijl ik 2 ouders had, 4 grootouders, 7 tantes en 7 nonkels, en een heel nest neven en nichten. Zou het dan niet leuker zijn om naast tante, grootmoeder en grootvader, ook nog een meter en peter te hebben op een verjaardagsfeestje?
Maar als ik mijn zus niet vraag, wie dan wel?
En als peter had ik eerst gedacht aan de partner van een goede vriendin, maar nu begin ik te twijfelen. Uiteindelijk hebben we wel regelmatig contact, maar nu ook niet super veel. Wat als er ooit een relatiebreuk komt, zal mijn kindje hier dan ook niet onder lijden, aangezien ik vooral contact heb met die goede vriendin.
Andere opties: een nonkel van mij, maar van de tussengeneratie (tussen mijn ouders en mij), die voorlopig nog geen peter is van één van mijn neefjes en nichtjes. Of zijn zoon, die nu 15 jaar is (maar misschien dan toch nog wat te jong?). Of een vriend uit de folkwereld, maar hoe vaak ga ik die nog zien eenmaal klein ukje hier is?
Ik heb (hopelijk) nog 20 weken om dit verder uit te klaren, maar ik ben er al van overtuigd dat dit me nog enkele slapeloze nachten zal bezorgen.
Oh, en by the way, sinds de voorbije week voel ik kleine pruts elke dag bewegen. De ene keer al wat meer dan de andere keer, maar toch! Ik kan er zelfs al spelletjes mee spelen, hoewel ik dat eigenlijk aan bijna niemand durf te vertellen, omdat ze me waarschijnlijk gek verklaren. Als ik mijn hand op 1 kwadrant van mijn onderbuik leg, en ik wacht even, dan voel ik soms een schopje op die plek. En dit blijft dan doorgaan tot pruts er genoeg van heeft :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten