En zo is ook week 13 gepasseerd, en zit ik officieel in mijn 2de trimester. Hoewel het besef er nog steeds niet echt is. Ik zeg wel aan iedereen dat ik zwanger ben (en neem maar al te graag de felicitaties in ontvangst), ik praat wel over die eerste echte echo, over babyspulletjes, over al mijn plannen voor de komende maanden, hoe ik mijn kindje wil grootbrengen... maar eigenlijk voel ik mij nog niet echt "in verwachting van een kindje". Heel vreemd!
Deze week begon eigenlijk niet zo goed. Ik had plots wat bruinverlies, dat toch wel een 3-tal dagen bleef aanhouden. In het begin van mijn zwangerschap had ik mij voorgenomen om mijn doptone zo min mogelijk te gebruiken, maar toen heb ik ze toch wel dagelijks gebruikt. Vooral om mij ervan te vergewissen dat alles nog ok was met dat kleintje. En de harttoontjes gaven aan dat het toch wel ok was! Gelukkig :) Nu denk ik wel dat ik de gynaecoloog zou hebben gebeld moest ik geen doptone hebben, ondanks de geruststellingen die ik vond met dr. Google.
Qua fysieke activiteiten heb ik deze week mijn best gedaan. Core en Synergy gingen goed, hoewel ik toch heel snel buiten adem ben. Vrijdag ben ik met een vriendin gaan wandelen in Knokke, en zaterdag heb ik deelgenomen aan de voettocht in Blankenberge met mijn mama. We konden pas in de namiddag vertrekken, waardoor we gekozen hebben om 15km te doen, maar eerlijk: meer moest het toch niet zijn. Mijn wandeltempo ligt tegenwoordig laag, echt laag! Ik haal 5km/uur niet meer, toch niet als ik nog wat adem wil overhouden om te praten. En dat terwijl ik vorig jaar met mijn zus de dodentocht ben gestart met een gemiddelde van 7km/uur. Ik hoop dus dat die conditie snel terug komt!
Onder het rubriekje "baby-uitzet" kan ik ondertussen schrijven dat ik van mijn grootmoeder een besteksetje heb gekregen. Ze spaarde het met punten van Delhaize, en wilde het heel graag met Pasen reeds afgeven, maar vergat toen haar bon mee te nemen naar de winkel. Dus heeft ze zich 100x geëxcuseerd, en heb ik 100x geantwoord dat het nog minstens een jaar zou duren voor ik het zou kunnen gebruiken. Maar nu heb ik het toch al gekregen, en ik moet zeggen, het is eigenlijk wel heel mooi, en schattig!
Vandaag, zondag, zou ik nog wat "voor school" werken. Mijn cursussen in orde brengen voor de examens, literatuur doornemen voor mijn eindwerk, de data opzoeken wanneer alle casussen en andere zaken ten laatste moeten worden ingediend... en dit zorgde toch even voor wat stress. De casussen moesten eigenlijk al doorgestuurd zijn, en ook mijn voorstel voor mijn eindwerk. Nu hoop ik dat enkele dagjes te laat nog door de vingers zal worden gezien!
Komende week belooft druk te worden, maar ik heb het al afgeleerd om mij op te jagen: het lost niks op, en is helemaal niet goed voor de baby! We zien wel, dag per dag, en hopen stiekem toch op een klein mirakel ;) (hoewel ik op dat vlak eigenlijk mijn deel al heb gekregen, denk ik dan).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten