16 weken

Ondertussen zijn we 2 weken verder, vandaag dus 16w. Vorige week was ik uitgenodigd op een trouwfeest in Frankrijk, waardoor ik te weinig tijd had om nog een berichtje na te laten.

Alles blijft hier rustig zijn gewone gangetje gaan. Ik wordt langzaam aan maar dikker (ondertussen al 4kg bij), maar het gevoel zwanger te zijn blijft voorlopig nog weg. Klachten als constipatie, hoofdpijn en vermoeidheid zijn er nog steeds, maar alles is draaglijk! Sporten lukt nog steeds redelijk goed, hoewel ik enorm moet puzzelen om die paar uurtjes per week nog hiervoor vrij te houden. Maar het doet zo'n deugd...

Ik heb ook al wat op internet rondgeneusd om ideetjes op te doen om mijn zwangerschap op een originele manier openbaar te maken (via facebook dan). Ok, er zijn al heel wat mensen die weten dat ik zwanger ben, maar er zijn er nog evenveel die het niet weten. En het lijkt me een grote shock om dit pas bekend te maken wanneer kleine pruts geboren is. Ik heb ondertussen wel een ideetje, maar wacht liever nog even af tot ik 20-24 weken ver ben. Terwijl ik wat aan het rondkijken was op internet, werd ik mij weer bewust hoe hyperemotioneel ik de laatste tijd rondloop. Gek, want normaal ben ik zo niet. 't Zal ook wel een "kwaaltje" zijn :)

Van 3 vriendinnen kreeg ik zwangerschapskledij mee. Dit weekend heb ik dan maar eens de tijd genomen om te inventariseren (zodat alles terug bij de juiste eigenaar komt), en alles eens te wassen (zodat ik zo nodig ze kan beginnen dragen). Nu nog wat tijd vinden om te strijken, dat wordt een ander paar mouwen.

16 weken zwanger, het lijkt wel een eeuwigheid. Eerst het wachten op een positieve test, dan het wachten op die eerste echo, dan die tweede... Misschien heb ik ook veel te vroeg aan mijn omgeving verteld dat ik zwanger was, maar ik kon het gewoon niet verzwijgen. Nu heb ik het gevoel dat de weken zich wel iets sneller na elkaar opvolgen, maar misschien komt dit ook wel door de examens die in juni op het programma staan. Door de vermoeidheid kan ik ook niet meer alles doen wat ik had gepland te doen, ik moet veel sneller eens een pauze nemen, en 's avonds lukt het mij echt niet meer om me nog te concentreren. Het zal dus nog spannend worden!

Voorbije week stond precies in het teken van baby's. Vrijdag is mijn nichtje bevallen van een dochtertje, en die dag mocht ik ook op babybezoek bij een vriendin en haar zoontje van 1mnd. Ik heb hem even mogen vasthouden, maar het besef dat ik dit binnen enkele maanden met mijn eigen kindje zal mogen doen, is nog ver zoek. Vol ongeduld ben ik nu aan het wachten op die eerste bewegingen, die je met veel geluk vanaf 16w kunt beginnen voelen. Misschien maakt dit alles wel wat echter?

Vandaag ga ik naar een workshop over draagtechnieken met een draagdoek. Ik ben heel benieuwd, want ik wil dit ook echt wel kunnen toepassen. Het lijkt me heerlijk om met de baby op je buik op uitstap te gaan, of te gaan winkelen, of...

Dinsdag heb ik mijn controle bij de gynaecoloog. Deze keer gaan mijn mama en mijn zus mee, het zal dus een drukke bedoening worden. Ik hoop nu alleen dat de gynaecoloog het geslacht nog niet zal verklappen, want ik zou dat graag geheim willen houden tot aan de geboorte!

En Mickey, mijn kat, die voelt volgens mij alles wat er gebeurt perfect aan. Hij is hyperknuffelig, komt zodra het kan bij mij liggen in de zetel of in bed, nestelt zich het liefst tegen mijn buik aan. Ze zeggen dat een foetus in de buik de streling van de hand van zijn mama en papa kan onderscheiden van handen van vreemden. Ik hoop dan ook dat hij/zij het geknuffel van Mickey herkent, en dat ze allebei snel dikke vriendjes worden!