Wat een week! Zo druk op alle vlakken, dat ik vaak denk dat het toch ook niet goed kan zijn voor die kleine bubbel... maar so far, so good. Nog steeds geen bloedingen gehad, geen erge buikpijn, borsten blijven wat gevoelig, de darmen beginnen wel wat op te zetten, beginnende constipatie, en eten lukt enkel nog in kleine porties. En moe, moe, moe... Maar ik vind dat ik nog steeds niet het recht heb om te klagen.
Maandag had ik nog een afspraak bij 2 onthaalouders, en 's avonds zou ik dan de knoop doorhakken. Dat had ik beloofd aan één van de onthaalouders die ik vorige week zag, en de andere begon precies ook wel wat ongedurig te worden want maandagmiddag kreeg ik al een mail van haar om te weten of ik al had beslist. Eigenlijk was ik niet meer van plan om nog verder te zoeken, maar mijn mama heeft maar weer eens gelijk gehad en hierop aangedrongen! Want ik heb de beste opvangplaats gevonden die ik mij maar kon inbeelden: twee lieve, authentieke dames, ik een ouderwets maar gezellig rijhuisje, zonder veel luxe maar een leuk terras met zandbak, kindermuziek op de achtergrond, kindjes die met blokken spelen... Het deed me een beetje denken aan de sfeer die er hing wanneer ik de kinderopvang bij intersoc-vakanties verzorgde. Ik voelde me direct op mijn gemak, en de kindjes daar precies ook. Van eentje kreeg ik al een zoen toen ze vertrok met haar papa, van een ander kindje kreeg ik speelgoedjes, en van nog een ander kindje een high five omdat hij een toren had gebouwd. En de onthaalmoeders zijn gewoon top: zo lief, zo vriendelijk, zo eerlijk en zo puur. Uiteindelijk werd het dan toch geen moeilijke beslissing. En ik ben superblij, en opgelucht!
Die maandag had ik ook even een gênant momentje. Ik had een broek aan, een van de ruimere die ik in mijn kast heb hangen, maar in de namiddag kreeg ik de knopen niet meer dicht. Gelukkig had ik een iets langere trui aan, waardoor het minder opviel, maar toch. De volgende dag dan maar een rokje aangedaan, met nylon kousen met plakkers, want die gewone spanden ook te veel op mijn buik. Dit zorgde echter wel voor heel wat opmerkingen, want op het werk zien ze me niet vaak zo, en het was ook niet echt praktisch werken, want mijn hakken van mijn schoenen bleven telkens steken in de rok. Dus ben ik woensdag maar in alle haast 2 zwangerschapsbroeken gaan kopen, een jeans en een wijde zwarte. Veel te vroeg, ik weet het, maar die zijn tenminste comfortabel. De komende weken/maanden zal ik dus geregeld mogen wassen, want met 2 broeken kom je niet ver, en ik ben niet van zin om bergen zwangerschapskledij aan te kopen. Maar toch ben ik heel blij dat ik toch deze 2 exemplaren heb!
Ik had ook nooit gedacht dat ik zo moe kon zijn. Ik dacht altijd dat vermoeidheid iets is waar je je moet over zetten, maar nu weet ik wel beter. Ik slaap niet zo veel, omdat ik nog 3x per dag utrogestan moet opsteken, en ik heb het gevoel dat mijn slaapkwaliteit ook niet goed is. Daarbovenop heb ik deze week 2 avonden na elkaar zitting gehad bij Kind en Gezin, na een dag werken op het CLB, wat het extra zwaar maakt. Deze week had ik ook nog eens les op vrijdag en zaterdag, wat sowieso niet te onderschatten is. Ik zou zo in slaap kunnen vallen, loop constant te gapen, ben buiten adem van zodra ik een trap op moet, en ook de core en synergy deze week waren een ramp. Morgen Gent Urban Trail: ik ben benieuwd. En daarna nog een babyborrel. Maar, nog een weekje werken en dan is het vakantie. Ik kijk er alleszins naar uit.
Dinsdag heb ik mijn 2de echo, op 9 weken en 2 dagen. Nog eens een ontmoeting met mijn klein bubbeltje. Waarschijnlijk is hij/zij ondertussen al veel gegroeid en veranderd. Ik ben eigenlijk wel heel benieuwd :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten