De zoektocht naar een goede opvangplaats

Week 7, het begint allemaal echt te worden! Mijn broeken beginnen al wat te spannen (maar ze zaten wel al wat krap nadat ik anderhalf jaar lang heb mogen genieten van "du pain, du vin et du boursin"), 's avonds is het ook heel moeilijk om mijn buik nog in te trekken, de kortademigheid zet zich gestaag voort, de zoektocht naar een crèche/onthaalmoeder is gestart, en het groepje met mensen die op de hoogte zijn blijft langzaam maar zeker groeien.

De zoektocht naar een goede opvangplaats, dat had ik toch wat onderschat! Deze week had ik een afspraak met 2 onthaalmoeders, en 1 crèche. Volgende week zie ik nog 2 onthaalmoeders, en dan neem ik een beslissing. De crèche is alleszins al afgeschreven: 103 kindjes, verdeeld in 4 hokjes, met een heel streng beleid naar ouders toe, looprekjes worden er nog steeds gebruikt, herbruikbare luiers komen er niet binnen, 4-uurtje is afwisselend fruit, milkshake, boterham, yoghurt... Neen, dit is niet wat ik zocht.
De 2 onthaalouders leken me wel ok! De één op wandelafstand van mijn werk, zeer creatief, grote tuin, sympathieke madam. Maar heeft zelf 5 kinderen, en wil dus dat de onthaalkindjes zo snel mogelijk naar huis gaan 's avonds zodat ze haar limiet niet overschrijdt, en zowel 's morgens als 's avonds zag ik daar de TV opstaan. De ander iets verderaf, maar zeer rustig, minder creatief maar vindt ontwikkeling dan weer zeer belangrijk, ook met grote tuin en ook zeer sympathiek. Maar echtgenoot rookt boven in zijn slaapkamer, en dat ruik je wel wanneer je boven op de trap komt. Beide koken dagelijks vers, om 4u is er altijd fruit, zijn nogal flexibel qua uur van brengen en ophalen... kortom, het zal niet gemakkelijk zijn om te kiezen.

Deze week heb ik ook mijn directrice op de hoogte gebracht. Ik had wel wat schrik, en wilde het zo lang mogelijk uitstellen, maar het leek me toch het beste om het nu al te zeggen. Ik had deze week mijn eerste kleuterconsult, en aangezien ik CMV negatief ben, mag ik die eigenlijk niet meer doen. Nu heb ik wel voor mezelf beslist om de kleutertjes verder te blijven zien, want ik blijf ook nog steeds mijn werk bij Kind en Gezin verder doen, wat een even groot risico is. Maar ik heb me wel voorgenomen om steeds handschoenen te dragen en mijn handen na elk kindje systematisch te ontsmetten. Nu was er een kleutertje die van de stress een ongelukje voor had, en normaal zou ik direct helpen om dat op te kuisen, maar ik durfde nu niet. Om misverstanden bij mijn collega-verpleegkundigen te voorkomen, leek het me beter om hen dan toch maar in te lichten. Maar persoonlijk vond ik niet dat ik dit kon doen, als de directie nog niet op de hoogte is. En zo weten alweer een paar mensen meer dat ik zwanger ben.

Verder gaat het eigenlijk wel goed met mij. Ik ben niet echt misselijk, maar heb wel een afkeer van heel wat zaken (vb koffie, alle soorten broodbeleg met mayonaise, chocolade...). En wat ik heel de dag door zou kunnen eten, dat is fruit en soep. Echt ongezond kan je dat dus niet noemen :)
Verder ben ik wel moe, en slaap ik zeer slecht. En moet ik soms heel ver zoeken om adem, als ik de trappen op ga, even met de fiets ergens heen wil, te lang achtereen moet praten... Mijn borsten zijn nog steeds wel gevoelig, maar zijn nog niet echt toegenomen in volume. Mijn buik is niet meer zo plat als voorheen, maar ziet er ook zeker nog niet zwanger uit. Ondertussen ben ik wel zo'n halve kilo al bijgekomen, maar blijkbaar zou dat vooral vocht moeten zijn! Vermageren is uit den boze, dus ik zal er maar mee leren leven, zeker?! Nu denk ik wel, dat als ik verder gewoon blijf sporten en gezond blijf eten, dat die gewichtstoename toch wel beperkt zal blijven. We zullen wel zien!

Volgende week wordt een drukke week. Als het zo blijft doorgaan, dan zijn we snel dat eerste trimester voorbij! Ik tel alleszins al af... nog een dikke 4 weken :)