Wat een week!

Week 9 loopt op zijn eind, op naar week 10. En wat een week was dit! Ik ben toch enorm blij dat die achter de rug is, en er 2 weken vakantie zitten aan tekomen.

Zondag heb ik meegedaan met de Gent Urban Trail. Het was toch even spannend, want aangezien ik voor de minste inspanning (traplopen, 1km fietsen...) al buiten adem ben, had ik niet verwacht het te halen. Maar toch... Bij elke drankpost even gewandeld, en van bij de start moest ik eigenlijk al plassen, waardoor ik op 9km toch maar even een plaspauze heb genomen. En ondanks deze kleine pauzes, plus de pauzes toen we aan een kruispunt kwamen en auto's en/of tram moesten doorlaten, heb ik de 10km in 1u07 gelopen. Een tevreden zwangere, dus ;)

Maandag had ik mijn afspraak met de arbeidsgeneesheer. Man, was dat een moeilijke arts. Ik was van plan mijn werk gewoon voort te doen, aangezien ik voor mijn activiteit als zelfstandige een even groot risico loop, en dat om financiële redenen nog niet kan stoppen. Maar neen, de arbeidsgeneesheer wilde me zelfs helemaal thuis zetten, te starten vanaf nu tot het einde van het bevallingsverlof. Na veel vijven en zessen heb ik toch kunnen bekomen dat ik enkel wordt vrijgesteld voor kleuters, maar de rest van het werk wel mag blijven voortdoen. Nu, ook dat zorgt voor heel wat problemen, gezien we nu bijna alleen nog kleuters zien. Dinsdag dus samengezeten met de directie, en mogelijke opties bekeken. 20% arbeidsongeschikt verklaard worden (maar dan zal ik niet langer als zelfstandige mogen werken, en zal mijn bevallingsverlof 5 weken vroeger moeten starten, dus geen optie), een wissel doen met een ander CLB, consulten door verpleegkundigen alleen laten doorgaan, de agenda helemaal overhoop gooien... We zijn er nog niet uit!

Dinsdag had ik ook mijn 2e echo, en tevens de laatste bij dr. Decleer. Alles was nog steeds goed: hartje klopt, ukje groeit zoals het moet (al weet ik nu niet hoe groot het is, gezien ik net zie dat ik een echo van een andere dame heb meegekregen). Normaal zou kleine pruts ook al moeten bewegen, maar de echo ging zo snel, dat ik dat niet heb gezien. Nu, ik probeer me zo weinig mogelijk zorgen te maken, en over 3 weken mag ik opnieuw op controle bij mijn eigen gynaecoloog. Eerlijk waar, ik kijk er naar uit, hoewel ik geen slecht woord zal zeggen over dr. Decleer, want hem ben ik eeuwig dankbaar.

Gezien de grote chaos na mijn bezoek aan de arbeidsgeneesheer, heb ik maar aan alle collega's (of toch de meeste) verteld dat ik zwanger ben. Een deel wist het al, een deel merkte het dinsdag bij mijn overleg met de directie, en de anderen heb ik dan maar zelf ingelicht. De reacties waren allemaal positief!

Vandaag zal ik mij nog eens aan een dansje wagen. En als de gelegenheid zich voordoet, zal ik terwijl ook mijn vrienden die daar zullen zijn op de hoogte brengen. Van hen ben ik zeker dat ze het leuk nieuws zullen vinden, maar ik vind het toch nog wel spannend!

De 2 komende weken worden iets rustiger, gelukkig maar. Eindelijk wat vakantie, tijd om alle achterstallig werk in te halen, om wat te rusten en te recupereren van die drukke weken... en om te genieten!