Voorbije week was druk, leuk, spannend, warm en lastig. En dan vergeet ik waarschijnlijk nog heel wat. Heb ik eigenlijk al gezegd dat de paasvakantie een topper was op vlak van zon en mooi weer. Amai, die vitamientjes van de voorbije 2 weken had ik echt wel nodig, en ik denk veel mensen met mij. Maar aan alle mooie liedjes komt een eind, het mooie weer blijft wel nog even duren, maar de vakantie is straks alweer voorbij. Ik kijk er naar uit mijn collega's terug te zien, maar heb wat schrik dat het werkritme mij binnen de kortste keren weer zal vellen! Ik heb de voorbije 2 weken echt veel gerust, en veel geslapen, en het was nodig, maar ik vrees dat dit vanaf morgen niet meer mogelijk zal zijn. Nu, we zullen er het beste van maken.
Voorbije week in het kort:
- overleg met mijn promotor voor mijn eindwerk (over borstvoeding!) was top. Ik zie het nu volledig zitten!
- hele fijne namiddag doorgebracht met een jeugdvriendin en haar 1 jaar oude zoontje.
- afspraak bij een prof. van het centrum voor menselijke erfelijkheid (wordt vervolgd).
- gezellige brunch met mama, papa en zus.
- zwangerschapskwaaltjes beginnen precies door te komen... nu pas. Sommige dagen misselijk, regelmatig erge hoofdpijn, de constipatie blijft maar doorgaan. Maar ook één van de voordelen van zwanger zijn: mijn huid krijgt al een mooi bruin kleurtje, terwijl ik vroeger enkel de tinten wit en rood kende :)
- mijn eerste cadeau'tje mocht ik in ontvangst nemen, van een veel te lieve buurvrouw van mijn ouders.
- katje 3 dagen op pension, en ik voelde mij toch wat verloren in huis. Maar morgen komt hij al terug!
- fitness-abonnement verlengd, kwestie van mijn conditie toch wat op peil te houden.
- eergisteren eindelijk opnieuw harttoontjes gehoord met mijn doptone. Ik heb deze keer echt wel heel hard moeten zoeken, maar uiteindelijk bleek dat ik veel te laag zocht en dat die kleine echt wel al een eind boven mijn schaambeen uit steekt! Vandaag heb ik nog even gecontroleerd, en nu moest ik zelfs niet meer zoeken: de toontjes waren al hoorbaar van zodra ik het apparaatje aanschakelde. Heerlijk!
En als kers op de taart: een super gezellige namiddag aan zee (+brunch) met 6 dames die, net als ik, er bewust voor kiezen om alleenstaande mama te worden. Tot vanmorgen waren dit 6 onbekenden die ik enkel kende van reacties op een forum, en vandaag kregen die allemaal een gezicht. En waw, wat een fijne ervaring. Op het forum leken het al zeer lieve dames, en in het echt werd dit alleen maar bevestigd! Zeer open, warm, authentiek, empathisch... elk met hun eigen verhaal en hun eigen rugzak (die vaak veel zwaarder weegt dan de mijne). Ik kan alleen maar zeggen dat ik keihard heb genoten!
Komende week: mijn eerste termijnecho! Dat hoop ik toch. Ik heb alleszins mijn eerste afspraak met mijn eigen gynaecoloog, en ik kijk er heel erg naar uit :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten