+11 weken

Ze slaapt... maar voor hoe lang? Net terug van de laatste sessie bij de kinesiste (voor mij). Daar heel veel moeite moeten doen om haar in slaap te krijgen, maar nu slaapt ze nog steeds in haar maxi-cosi, een ganse prestatie!

Ondertussen zijn er alweer 5 weken gepasseerd, en neen, het gaat eigenlijk niet beter. Slechter? Soms denk ik van wel, maar ik merk ook dat mijn geheugen zeer slecht is! Ik kan me 's morgens vaak nog maar moeilijk herinneren hoeveel voedingen ik die nacht gaf, laat staan dat ik nog weet hoe de dagen er uit zagen toen Lio 6 weken oud was.

(Ondertussen was Lio wakker geworden en heb ik het schrijven moeten staken. Nu zijn we alweer een kleine 2 weken later, en is Lio bijna 13 weken).

Omdat het koemelkvrij dieet geen invloed had op het huilen van Lio, besliste de kinderarts om een ph-metrie uit te voeren. Dit, samen met een hoop andere onderzoeken, was negatief. Geen reflux, geen allergie, geen urineweginfectie. Een gedragspsychologe is dan bij mij langsgekomen om het gedrag van overprikkelbare baby's wat uit te leggen, het hokje waar het gedrag van Lio in past. Naar mijn aanvoelen de modernere term voor "huilbaby". Als belangrijkste boodschap heb ik onthouden: creëer een veilige omgeving voor je baby zodat ze niet wordt overprikkeld, en als dat voor haar de draagdoek is, gebruik die dan maar zeer regelmatig. Dus, zo gezegd, zo gedaan!

De voorbije weken zijn zwaar geweest, soms echt heel zwaar. Maar sinds een kleine 2 weken durf ik zeggen dat het iets beter begint te gaan. Ik kan Lio al eens in het park leggen, met mobiel! Voor eventjes, en dan eventjes in de relax, en dan eventjes op het speeldeken op de grond, en dan toch eventjes op de arm, en dan eventjes op het verzorgingskussen... zolang alles maar eventjes is, want als het te lang duurt, dan wordt ze ongelukkig. Ook kan ik sinds een 2-tal weken "ontsnappen" uit mijn bed eenmaal ze goed slaapt 's avonds. Dit is ongeveer een uurtje nadat ik met haar naar bed vertrok. En ik kan 's morgens na de voeding ook uit mijn bed glippen terwijl zij nog wat verder slaapt. Zo heb ik toch eens wat tijd om mij te douchen, om te ontbijten, om de afwas te doen, of om cake te bakken zoals deze ochtend!

Tijdens de feestperiode zijn we enkele nachtjes bij mijn ouders gaan slapen, en dat heeft wel goed gedaan. Gewoon het feit dat anderen haar ook horen wenen, en haar ook niet getroost krijgen, gaf mij de geruststelling dat het niet aan mij ligt dat ze huilt, en dat ik niet slecht bezig ben. Gek hoor, hoe gemakkelijk je aan jezelf gaat twijfelen als mama. De feesten zelf waren wisselend: kerstavond is zeer moeizaam verlopen bij mijn ouders en zus, 2de kerst bij mijn grootmoeder met tantes en nonkels verliep dan weer heel goed, en oudjaar met vrienden was dan weer zeer moeilijk. Je kunt echt niet op voorhand inschatten hoe Lio zal reageren, en dat maakt het zo lastig. Zo was ze de laatste keer dat ik haar meenam naar de les ontzettend braaf, terwijl de 2 keer daarvoor een ramp waren... Echt wel gek!

Begin januari gingen mijn ouders voor een weekje naar Center Parcs, en ze hadden me tijdens de zwangerschap al gevraagd of ik niet voor 2 nachtjes wilde meekomen. Dit heb ik dan ook gedaan, en het is reuze meegevallen. Zo goed zelfs, dat ik 3 nachtjes bleef. Oké, Lio had nog haar moeilijke momenten, vooral dan 's avonds. Maar de wandelingen, de rust, de gedeelde aandacht... hebben ons goed gedaan! En mammie en pappie zijn helemaal gek van haar, en kijken er al naar uit om haar nog mee op vakantie te nemen :)

Verder weet ik niet goed wat ik allemaal nog kan neerpennen, want er is ondertussen al zoveel gebeurd!
- De eerste prikjes bij Kind en Gezin waren een feit, en Lio huilde van aankomst op het CB tot vertrek. 's Middags had ze dan ook nog eens hoge koorts (tot 39,7°C). Eind deze week hebben we een afspraak voor de 2de prikjes. Spannend dus!
- Een eerste wenmomentje van 2 uurtjes bij de onthaalmoeders deze week ik super goed verlopen. Wat spelen, wat verdrietig zijn, gewiegd worden, slapen (in een bedje!!!! wat thuis niet lukt), en flesje gedronken. Eenmaal thuis knock-out en de rest van de dag geslapen en gedronken, en zelfs al drinkend in een diepe slaap gevallen. Voor herhaling vatbaar dus!
- Morgen hebben we een afspraak bij een draagconsulente, om het rugdragen te leren. Zo zou ik Lio op mijn rug kunnen dragen, zodat ik eens kan strijken of koken. Strijken heb ik de voorbije 3 maand nog niet gedaan (wel de dame van familiehulp!), en koken met de draagdoek vooraan deed ik wel, maar vond ik nogal gevaarlijk. Nu maar hopen dat Lio dit leuk zal vinden!

Binnen een dikke week hervat ik het werk. 14 weken bevallingsverlof zijn voorbij gevlogen, maar verlof durf ik het toch niet noemen. Het was zwaar werken! Ergens kijk ik er naar uit om terug onder de mensen te zijn, om eens iets anders te kunnen doen dan enkel mama zijn, om het zorgen voor mijn dochter ook eens aan iemand anders over te laten... en dan voel ik me weer schuldig dat ik zo denk. Maar stiekem hoop ik dat het ons beide goed zal doen, zodat die grijze wolk waarop we nu al weken vertoeven, plaats mag maken voor de roze waar ik nu bijna een jaar naar uitkijk!