Aftellen...

Week 32 en 33 zijn ook alweer gepasseerd, en het aftellen is echt wel al begonnen bij mij. Mijn buik kan op een dag tijd soms enorm toenemen, maar ik blijf nog steeds mooi naar voor dragen. Van achter gezien zou je niet vermoeden dat ik zwanger ben.
De bewegingen bij de baby zijn minder intens als enkele weken geleden, maar ik voel hem/haar toch nog dagelijks meerdere keren. Ik vind het zeer moeilijk om een idee te krijgen hoe mijn kleintje ligt. De stampen en duwen krijg ik vooral in mijn rechter flank, maar dan komt precies een weerslag linksonder. Ik hoop dus dat die kleine ondertussen niet dwars ligt, want dat zou wel eens problemen kunnen geven voor mijn plan om zo natuurlijk mogelijk te bevallen. Binnen een dikke week heb ik opnieuw controle bij de gynaecoloog, ik zal dan wel horen hoe het momenteel gaat met mijn kleine pruts.

Op het werk is de rust precies wat teruggekeerd, al blijf ik wat op mijn hoede. Nog 5 weken en dan start mijn zwangerschapsverlof, en ik kijk er eigenlijk wel naar uit! De onderzoeken zijn voorbije week opnieuw gestart, en het is toch niet te onderschatten, met zo'n buik die constant in de weg zit, het probleem van te weinig adem te hebben wanneer ik iets wil uitleggen, de vermoeidheid...
Maar zoals ik alle vorige weken schreef, ik heb echt niet te klagen! Ik slaap nog goed, kan nog steeds te voet naar het werk, de rugpijn valt heel goed mee (hoewel die wel is toegenomen sinds ik terug werk), geen misselijkheid of maagklachten... Echt wel een droomzwangerschap!

Ondertussen volg ik volop de prenatale lessen, en eigenlijk vind ik het wel fijn. Veel bijleren doe ik niet, maar de manier waarop alles wordt uitgelegd, stelt me wel gerust dat ik het juiste ziekenhuis heb gekozen om te bevallen. Ook het zwangerschapszwemmen blijf ik voorlopig nog wat voortdoen, omdat ik het toch belangrijk vind om te blijven bewegen, en de wandelingen naar en van het werk vind ik net niet voldoende.

De vroedvrouw van het ziekenhuis stelde me deze week voor om toch nog een vroedvrouw te contacteren om mijn arbeid thuis op te laten volgen. Dit vooral omdat ik met het idee speel om zelf naar het ziekenhuis te rijden als ik in arbeid ga. Nu is het risico dat door stress alles stilvalt, en ik terug naar huis mag vertrekken. Thuis de arbeid laten opvolgen heeft heel wat voordelen, en zeker in mijn situatie zou het niet slecht zijn. Ze gaf me enkele namen door van praktijken, en eentje heb ik gecontacteerd. Begin volgende week krijg ik te horen of een van de vroedvrouwen uit die praktijk dit kan opnemen. Spannend!

Mijn tuinhuisje is eindelijk af. Het is een lastig parcours geweest, maar ik ben nu ongelooflijk blij! Ondertussen heb ik al heel wat materiaal verzet, zodat hier in huis wat meer ruimte vrijkomt. Het ziet er nu allemaal nogal rommelig uit, maar met tijd wil ik graag rekjes en schapjes maken, zodat ik alles mooi een plaatsje kan geven. Alleen is het nu wat moeilijk om dit allemaal nog te doen. Een projectje voor volgende zomer!

Komende week word zeer druk. Ik heb een afspraak met één van de vroedvrouwen van Jan Palfijn voor het opstellen van mijn dossier op maandag. Dinsdag een les over borstvoeding. Woensdagavond moet ik naar goede gewoonte gaan werken (nog 4x, ook daar kan ik aftellen). En donderdag heb ik mijn laatste prenatale les. Vrijdag zou ik graag nog eens een dagje naar Leuven gaan, om nog enkele winkeltjes te doen, maar ook om een vriendin te gaan bezoeken die is opgenomen in Gasthuisberg. Ook zij is zwanger, maar helaas met complicaties. Benieuwd hoe ik deze week zal doorkomen...